Schurft

Schurft (scabiës) wordt veroorzaakt door de schurftmijt, een beestje dat met het blote oog net niet te zien is en dat gangetjes graaft onder je huid.

Symptomen
Schurft veroorzaakt jeuk, twee tot vier weken na besmetting. Vooral als je gaat slapen of als je het warm hebt, kun je erg last krijgen van jeuk. Onder je huid zijn vaak de gangetjes te zien die de mijt graaft; op je pols, tussen je vingers, op je voeten en in je knieholten. Op je balzak kunnen kleine paarsrode bultjes ontstaan. Je kunt echter ook schurft hebben zonder dat je de gangetjes kunt zien. Door veelvuldig krabben, ook tijdens je slaap, beschadig je je huid.

Behandeling
De mijt wordt gedood door je hele lichaam in te smeren met een speciale crème of gel. Alleen je hoofd kun je overslaan, want daar zit de mijt nooit. Bovendien moet je je kleren en je beddengoed goed wassen. Ook als je vaste partner zelf nog niks heeft gemerkt, is het verstandig hem te behandelen. Anders blijf je elkaar besmetten.

Overdracht
De schurftmijt wordt overgebracht door intensief huidcontact. Er hoeft geen seks aan te pas te komen. Als je met een besmet persoon in hetzelfde bed slaapt, dan is de kans groot dat je het ook krijgt. Maar ook via een handdoek kun je schurft overdragen.

Besmetting en incubatie
De mijt heeft wel even tijd nodig om van de een naar de ander te gaan: een korte aanraking is ongevaarlijk. Na de overdracht duurt het drie tot zes weken voordat je klachten krijgt.

Test
Huisartsen komen schurft niet zo vaak tegen dus wijs hem of haar erop als je vermoedt dat je het hebt.

Schaamluis (platjes)Syfilis